ความคุ้นเคย 3

posted on 16 Aug 2010 12:08 by rinn7152

ความคุ้นเคยชวนไปทานข้าวเย็นที่สุขุมวิทย์ แต่ฉันคิดว่าจะกินข้าวด้วยกันสักมื้อไม่จำเป็นต้องไปร้านหรูหราขนาดนั้นก็ได้ แค่ชื่อร้านก็ยังเรียกย๊าก ยาก และเราไม่จำเป็นต้องทำอะไรให้มันสวยงามไปทั้งหมดหรอก เอาแบบชีวิตจริงๆกันไปเลยดีกว่า ฉันเลยบอกเค้าว่าไม่ต้องไปไหนไกลหรอก มากินชายสี่หมี่เกี๊ยวหน้าปากซอยบ้านฉันนี่แหละอร่อยน่ะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง ตอนแรกเค้าก็หัวเราะเพราะคิดว่าฉันพูดเล่น เออ..จะมีผู้หญิงสักกี่คนอ่ะมีชายหนุ่มชวนไปดินเนอร์ที่ร้านอาหารหรูๆแต่กับขอเปลี่ยนเป็นร้านหมี่เกี๊ยวหน้าปากซอยแทน แต่เค้าก็ยอมมาน่ะ บอกว่าเออได้ๆ มีคนเลี้ยงที่ไหนก็กินได้หมดแหละของฟรี

แต่สุดท้ายแล้วฉันก็รู้สึกเห็นใจเค้าอยู่น่ะ เดี๋ยวนี้ฝนตกตอนเย็นทุกวันเลย มันคงไม่สนุกเท่าไหร่ถ้าต้องวิ่งหลบฝนกันให้วุ่นวาย ฉันเลยเปลี่ยนเป็นชวนเค้ามากินข้าวเย็นที่บ้านแทน (น่าตกใจไหมล่ะ) กล้าชวนชายหนุ่มมากินข้าวที่บ้านด้วยเรา แต่มีข้อแม้ว่าเค้าต้องกินได้ทุกอย่างที่ฉันทำ จะว่าไปก็น่าสงสารกว่าวิ่งหลบฝนอีกน่ะเนี่ยถ้าต้องกินอะไรที่ฉันทำอ่ะ ได้ยินแบบนี้แล้วความคุ้นเคยยิ่งหัวเราะดังกว่าเก่าอีก (หมายความว่าไงย่ะ)

สรุปว่าเย็นนี้จากดินเนอร์ร้านหรูกลายมาเป็นข้าวเย็นที่บ้านฉันแทน เมนูอาหารน่ะเหรอ ต้มจืดเต้าหู้ไก่สับใส่ผักกาดขาว ผัดข้าวโพดอ่อนกับกุ้ง แล้วก็ไข่เจียวหนึ่งจาน อร่อยแทบวางช้อนไม่ลง อิอิ ความคุ้นเคยยังอุตส่าห์จะพูดว่า ฉันอย่าใส่ยานอนหลับลงไปให้เค้ากินด้วยน่ะ (โห..กล้าพูดมาน่ะ ใครกันแน่ที่ต้องกลัว) ฉันเลยบอกว่า จะใส่ทำไมยานอนหลับ มันไม่ได้อารมณ์ 5555 แล้วเราก็ได้แต่หัวเราะกัน อืมม์..หลายเดือนแล้วน่ะที่ฉันไม่ได้หัวเราะเสียงดังแบบนี้.....

ฉันบอกให้เค้าหาหนังมาดูเรื่องนึงด้วย ตอนแรกก็คิดว่าจะเป็นหนังรักๆหวานซึ้งแนวเกาหลีญี่ปุ่นอะไรไปโน่น ยังนั่งทำใจอยู่ว่าจะทนดูจนจบไหมเนี่ย เดี๋ยวนี้ฉันไม่ใช่คนที่จะอยู่ในอารมณ์เพ้อฝันแบบนั้นแล้วล่ะ แต่ก็คาดผิดไปไกลทีเดียว เพราะหนังเรื่องที่ความคุ้นเคยหยิบมาคือเรื่อง "ยิปมัน อาจารย์ บรูซ ลี" ฮ่วย..ถึงจะไม่ใช่หนังรักๆ แต่ก็ไม่คิดว่าจะฉีกแนวไปขนาดนี้เลยน่ะเนี่ย เดาไม่ถูกเลยเรา กินข้าวเสร็จไปทำปอร์ปคอนมานั่งกินไปด้วยดูหนังไปด้วย เออ..บรรยากาศเหมือนอยู่ในโรงหนังเลยอ่ะ

สำหรับฉันแล้วอะไรที่เรียบง่ายที่สุด ธรรมดาที่สุด แต่กับคนที่เข้าใจและเชื่อใจกัน เป็นสิ่งที่ดีมากๆ มันไม่ต้องเป็นอะไรที่หรูหราเลิศเลอหรอก แค่นี้ก็ทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้นได้เหมือนกันน่ะ

หลายคนแม้แต่เพื่อนๆฉันบางคนที่ไม่สนิทกันจริงๆก็ยังเข้าใจว่า ฉันดูจะไร้สาระไปกับสิ่งฟุ้งเฟ้อต่างๆตามสมัยนิยม แต่ถ้ามาทำความรู้จักกันจริงๆแล้วจะรู้ว่าสิ่งที่เป็นตัวฉันมันห่างไกลจากที่คนอื่นๆคิดไว้ทีเดียวล่ะ ฉันไม่กล้าอวดอ้างว่านี่เป็นสิ่งที่ดีกว่าใครหรือไม่ แต่ฉันรู้จักว่าอะไรที่มันพอดีไม่มากไป ไม่น้อยไปสำหรับตัวเองเท่านั้น 

ยิปมันก็เป็นเรื่องที่สนุกมากๆด้วย ฉันชอบดอนนี่ เยน อยู่แล้ว เล่นเรื่องไหนก็ทำให้เราเชื่อได้ว่า เค้าเป็นตัวละครตัวนั้นจริงๆ (เอาไว้ขยันเมื่อไหร่จะเขียนเอนทรี่ถึงเรื่องนี้) ใครยังไม่ได้ดูก็ลองหามาดูกันน่ะ สนุกจริงๆ 

ก่อนกลับบ้านความคุ้นเคยยังหันมาขอบคุณที่ทำข้าวเย็นให้ทาน (ฝืนกินไปแทบแย่ล่ะมั้ง) ขอบคุณที่ฉันให้เกียรติชวนมาทานข้าวที่บ้านด้วย โอ้โห..ฟังแล้วก็ตกใจ ชวนมากินข้าวที่บ้านมื้อนึงเป็นเรื่องใหญ่ขนาดเป็นการให้เกียรติกันเชียวเหรอเนี่ย เค้าบอกว่าสำหรับเค้ามันคือการเชื่อใจกันน่ะ หรือฉันชวนใครมากินข้าวที่บ้านก็ได้ล่ะ ปกติถ้ามีใครมากินข้าวที่บ้านจะมีแม่อยู่ด้วย แต่ตอนนี้มันต่างไปเพราะแม่ไม่อยู่แล้ว ถ้าแม่อยู่น่ะเหรอกับข้าวเย็นก็จะอลังการและอร่อยกว่านี้มากมาย ที่ฉันทำน่ะเบสิคๆมากเลยล่ะ ถ้าแม่อยู่คงหัวเราะแน่ๆ พูดแล้วก็คิดถึงแม่อ่ะ อีกไม่กี่วันก็จะเป็นวันทำบุญให้แม่แล้วล่ะ เริ่มเศร้าแล้วสิ จบดีกว่า  T T

 

Comment

Comment:

Tweet