ความคุ้นเคย 2

posted on 15 Aug 2010 17:01 by rinn7152

 

วันนี้ความคุ้นเคยถามว่าจะไปทำบุญครบรอบร้อยวันของแม่ด้วย ฉันยินดีให้เค้าไปด้วยหรือป่าว ฉันไม่เห็นเหตุผลอะไรที่จะบอกว่าไม่ได้ในเมื่อน้องชายฉันก็เป็นเพื่อนสนิทคนนึงของเค้า และที่ผ่านมาเค้าเองก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าของครอบครัว ฉันเลยบอกให้เค้าลองไปเปิดอัลบั้มรูปเก่าๆย้อนหลังดูสิ กิจกรรมอะไรที่เกี่ยวกับครอบครัวฉันก็มีรูปเค้ารวมอยู่ด้วยตั้งหลายครั้ง ฉันเองก็เพิ่งสังเกตเมื่อไม่นานมานี้เองตอนที่ไปหารูปเก่าๆของแม่ส่งไปให้พี่สาวทำเป็นวีทีอาร์ ไม่ว่าจะเป็นวันรับปริญญา วันแต่งงาน วันเกิด งานบวชน้องชาย กระทั่งงานฝึกอบรมที่บางครั้งต้องใช้ทีมวิทยากรหลายๆคนก็ยังมีเค้ามาร่วมงานด้วยเลย จะว่าไปแล้วกว่าครึ่งนึงของชีวิตที่ผ่านมาก็เหมือนกับเราต่างเดินสวนกันไปมาอยู่เสมอ เพียงแต่เราไม่ได้หยุดทำความรู้จักกันอย่างจริงจังเท่านั้นเอง

ฉันยังแกล้งพูดล้อเค้าไปเลยว่า อย่าลืมสังเกตด้วยน่ะว่าแต่ล่ะงานอ่ะ พี่โต้งแทบเปลี่ยนแฟนมาไม่ซ้ำกันเลยน่ะ แล้วตอนนี้หายไปไหนกันหมดแล้วล่ะ หรือยังอยู่แต่ไม่ได้บอกกัน

บางครั้งที่มีเวลาอยู่กับตัวเองฉันก็อดคิดไม่ได้หรอกว่า อะไรบ้างที่ทำให้คนที่เคยรักกันต้องเลิกลากันไป แล้วอะไรที่จะทำให้เราเริ่มต้นกับใครใหม่อีกครั้ง ถ้าดูจากตัวเอง ที่ฉันเลิกคิดเลิกตามพี่ชายที่ฉันรักมากไปก็เพราะ ฉันเห็นแล้วว่าพี่มีคนรักที่แสนดี มีครอบครัวที่น่ารัก มีคนทำหน้าที่แม่ของลูกได้ดีมากๆ จนฉันไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าถ้าเป็นฉันจะทำได้ดีเท่านี้หรือป่าว และที่สำคัญคนรักของพี่ก็ดีกับฉันมากๆด้วย จนฉันรู้สึกว่าฉันจะทำร้ายคนสองคนที่ดีกับฉันขนาดนี้ได้อย่างไร

คนที่ฉันรักอีกคน เราไม่ได้เลิกกัน เพราะเราไม่เคยเป็นคนรักกันด้วยซ้ำ นี่เป็นเหตุผลแรกที่ใช้คำว่าเลิกกันไม่ได้ ถ้าใช้คำว่าห่างเหินกันไปก็ไม่ถูกอีก เพราะเราก็ไม่ได้รู้จักสนิทสนมกันเท่าใดนัก ฉันก็ไม่รู้จะเรียกความสัมพันธ์นี้ว่าอะไรได้ อาจเป็นเพราะตอนนี้เค้ามีคนที่รักอยู่แล้ว ฉันอาจไม่ใช่คนดีอะไรนัก และฉันก็ยังไม่ดีพอที่จะบอกว่าไม่คิดอะไร ไม่รู้สึกอะไรที่เค้ามีคนที่เค้ารักและคนๆนั้นก็ไม่ใช่ฉัน ฉันเองก็รู้ว่าถ้าจะให้ถูก ฉันควรยินดีกับความสุขของเค้า และแม้ว่าฉันเองก็ไม่อยากเห็นเค้าทุกข์ใจ ท้อแท้ เหงาๆเศร้าๆ เหมือนเมื่อก่อนที่เคยเป็นมา แต่ในความเป็นมนุษย์ธรรมดาที่ยังไม่ได้บรรลุธรรมใดๆ ฉันไม่ปฏิเสธหรอกว่า บางครั้งฉันก็อดคิดและน้อยใจไม่ได้ว่า ทำไมเค้าไม่เคยรักตอบฉันกับมาบ้าง มันจะมีสักวันไหมที่เค้าหยุดคิดถึงความรักที่ฉันมีให้เค้าบ้าง และทำไมคนรักของเค้าถึงไม่ใช่ฉัน แต่ไม่ว่าจะอย่างไรความรู้สึกในใจก็ร้องเตือนว่า ไม่ว่าฉันจะคิดอะไรอยู่ก็ตาม ฉันไม่ควรจะไปล้ำเส้นใดๆ ในเรื่องความรักของเค้าอีกต่อไป

"วันนี้ตัวเล็กจะคิดอะไรอยู่พี่ก็ไม่รู้หรอกน่ะ แต่จะเตือนว่า ถ้าคนที่เรารักเค้ามีคนที่เค้ารักไปแล้ว ไม่ว่าเราจะรู้สึกยินดีไปกับเค้า หรือรู้สึกเสียใจแค่ไหน แต่สิ่งที่ไม่ควรทำคือการ รอ ให้เค้ากับมา เพราะถ้าเรารอ ก็เท่ากับว่าเรากำลังรอให้ คนที่รักกันเลิกลากันไม่ใช่เหรอ แล้วยิ่งถ้าเค้าแต่งงานสร้างครอบครัวมี พ่อ แม่ ลูก นั่นก็ยิ่งเท่ากับ เรากำลังรอให้ครอบครัวเค้าแตกแยกหย่าร้างกันน่ะ แล้วคิดดูสิเราต้องรอต้องจมอยู่กับความคิดแบบนี้ทุกวัน แล้วเราจะกลายเป็นคนแบบไหนกันน่ะ พี่ไม่อยากให้ตัวเล็กเป็นคนที่มีความคิดแบบนั้นครับ"

ต้องขอบคุณคำสั่งสอนนี้ของพี่ชายมากๆ ที่ช่วยเตือนสติให้ฉันได้คิดอะไรแตกต่างไปจากมุมมองเดิมๆบ้าง และทำให้ฉันตัดสินใจในหลายๆเรื่องได้ง่ายขึ้น (พี่ยังเป็นพี่ชายที่แสนดีของฉันอยู่เสมอไม่เคยเปลี่ยนเลย) ต้องขอบคุณความคุ้นเคยด้วยที่อยู่เป็นเพื่อนกันในวันที่ฉันต้องการใครสักคนที่รับฟัง ขอบคุณที่ยังอยู่ทั้งๆที่ไม่รู้คำตอบว่า ฉันคิดอะไรอยู่กันแน่ ตอนนี้แทบจะมองไม่เห็นบทสรุปด้วยซ้ำว่า สุดท้ายแล้ว ที่เราเรียกว่า การเรียนรู้กันน่ะมันใช่จริงๆหรือ ต้องขอบคุณมากๆด้วยที่ไม่มีคำถามว่าที่ผ่านมาตั้งเนิ่นนานทำไมฉันไม่เคยมองเห็นเค้า แล้วทำไมเพิ่งมามองเห็นกันตอนนี้ เพราะฉันคงไม่มีคำตอบอะไรให้นอกจากคำว่า ไม่รู้....ซึ่งฉันก็ยังไม่รู้จริงๆนั่นล่ะ......

 

Comment

Comment:

Tweet